Szanowni Państwo.

To niezwykły honor i zaszczyt móc Państwa witać, spotykać i gościć. Mam wrażenie, że w dzisiejsze święto wzruszają się nawet zacne, szkolne mury - bo oto spotkanie, które łączy w sobie zapisane kartki 55-letnich wydarzeń szkoły.

Dzisiejsza uroczystość jest okazją do zmierzenia się ze szkolną tradycją, systemem wartości i wypracowaną renomą. Każdy jubileusz to połączenie tradycji z nowoczesnością, doświadczenia z młodością, a Szkoła Podstawowa przy Pogotowiu Opiekuńczym nigdy nie była jedynie miejscem czy instytucją, ale zawsze zwartą społecznością stworzoną przez pokolenia uczniów i nauczycieli, którzy oddali szkole swoje umiejętności, entuzjazm i serce. Wokół szkoły zawsze gromadziły się osoby  twórcze, kreatywne, poszukujące najlepszych rozwiązań oraz otwarte i wrażliwe na potrzeby dzieci.

 Pragnę z wielką przyjemnością przypomnieć karty historii powstania Szkoły Podstawowej Nr 30 w Białymstoku, które sięgają 1960 roku. Przy Państwowym Pogotowiu Opiekuńczym otworzono Szkołę Podstawową Nr 30. Organizacja tej szkoły wynikała z potrzeb placówki. Dzieci pochodziły przeważnie z terenu województwa białostockiego, z różnych wiejskich szkół i adaptacja ich w szkołach białostockich była trudna ze względu na duże różnice poziomów, zwyczajów i krótki okres pobytu w placówce. Organizacja szkoły przy PO w dużym stopniu przyczyniła się do unormowania pracy uczniów. Dzieci najczęściej zaniedbane i nie wdrożone do systematycznej pracy szkolnej miały warunki do wyrównania zaległości  i kontynuowania nauki szkolnej.

W roku 1995 Pogotowie Opiekuńcze zmienia statut na Zespół Placówek Opiekuńczo – Wychowawczych, gdzie przy SP 30 funkcjonują klasy specjalne - część wychowanków ZPOW miała orzeczoną  niepełnosprawność intelektualną w stopniu lekkim.

15 września 1997 roku wraz z powstaniem Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego w Białymstoku odchodzą ze szkoły  uczniowie posiadający orzeczenie o niepełnosprawności intelektualnej a uczniami zostali wychowankowie Pogotowia Opiekuńczego w normie intelektualnej.

1 września 1999 roku powołano do istnienia gimnazja i przy SP Nr 30 powstaje  Publiczne Gimnazjum nr 23, które w roku 2002 przekształca się w Zespół Szkół Nr 17.

1 września 2005 roku Uchwałą Rady Miasta rozdzielono administracyjnie Pogotowie Opiekuńcze od Zespołu Szkół nr 17. Szkoła stała się placówką pozarejonową, otwartą dla każdego ucznia mającego trudności z nauką i realizacją obowiązku szkolnego. Od tej pory mogą uczyć się w niej dzieci i młodzież z całej gminy Białystok nie będący wychowankami placówek opiekuńczo - wychowawczych.

17 stycznia 2011 roku z wnioskiem o nadanie imienia błogosławionego Edmunda Bojanowskiego Szkole Podstawowej Nr 30 przy Pogotowiu Opiekuńczym w Białymstoku i Publicznemu Gimnazjum Nr 23 przy Pogotowiu Opiekuńczym w Białymstoku wystąpiła Rada Rodziców, Rada Pedagogiczna oraz Samorząd Uczniowski. Pomysł ten zaakceptowali miejscy radni podejmując uchwałę Rady Miasta o nadaniu imienia obu szkołom.

Jubileusz to niezwykłe wydarzenie, które stwarza okazję, by cofnąć się w czasie i ocenić dorobek nie tylko własny, ale wszystkich tych, którzy kreowali wizerunek naszej szkoły.

Pragnę wyrazić uznanie dla pierwszego dyrektora naszej szkoły pana Józefa Sosnowskiego i byłych dyrektorów, którzy są dzisiaj z nami: dla pani Ludmiły Bugalskiej, pana Marka Iwanowicza i pani Krystyny Wydryckiej.

Szczególne podziękowanie kieruję do nauczycieli emerytów i obecnych, pracowników szkoły, do rodziców i absolwentów – za wszystko co powstawało i powstaje - za wspólne działania dla dobra uczniów i całego środowiska.           

Z perspektywy mijających lat działalność dydaktyczno-wychowawcza szkoły została uwieńczona wieloma sukcesami, które mogliśmy zobaczyć na prezentacji.

         Jestem przekonana, że przed nami jeszcze wiele pięknych chwil. Dziś wspominamy przeszłość ale wierzymy że to ona wyznacza naszą przyszłość. Naszą Szkołę tworzą uczniowie, nauczyciele, a także rodzice. Bardzo pomocne jest dla nas wsparcie władz oświatowych, samorządowych, kościelnych oraz wszystkich przyjaciół i sprzymierzeńców szkoły, którzy nigdy nie byli obojętni wobec tak ważnej sprawy jaką jest wychowanie młodego pokolenia.

    Z okazji naszego jubileuszu chciałabym więc wszystkim Państwu podziękować za twórczą pracę i przyjazną atmosferę. Bez Was Zespół Szkół Nr 17  nie istniałby.

 

Maria Kondzior

Dyrektor ZS Nr 17

Podanie o przyjęcie

do szkoły ---->pobierz