Programy  profilaktyczno -  wychowawcze realizowane

w roku szkolnym 2017/2018 w Szkole Podstawowej Nr 30

PROGRAM WYCHOWAWCZO - PROFILAKTYCZNY Szkoły Podstawowej nr 30 im Bł. Edmunda Bojanowskiego w Białymstoku ---->pobierz

Lp.

Nazwa  programu

Odbiorcy- uczestnicy

Realizatorzy

1

,, Cała szkoła czyta książki program poprawy czytelnictwa.

uczniowie i rodzice

Marzena Abuzareba

Andrzej Boublej

wszyscy nauczyciele i specjaliści

2

,,PoczytajMy’’-program organizowany przez Centrum Edukacji Obywatelskiej

uczniowie i rodzice

Marzena Abuzareba

Andrzej Boublej

3

Elementy Treningu Zastępowania Agresji

uczniowie klas gimnazjalnych

Andrzej Bakun

4

„Strażnicy uśmiechu”

uczniowie klasy IV

Małgorzata Gumieniak

5

Żyj smacznie i zdrowo”

uczniowie klas drugich

Wychowawcy klas drugich

6

„Młodzież na rozdrożu”

uczniowie klas drugich i ich rodzice

Wychowawcy klas drugich

7

Tutoring rozwojowo- wychowawczy

uczniowie i rodzice klasy II A

Beata Ewa Wielgat

8

„Wspierając rodzinę  zapobiegamy występowaniu FAS”.- projekt grantowy

uczniowie i rodzice klas gimnazjalnych

Beata Ewa Wielgat

9

Program „Słyszę”- profilaktyka wad i zaburzeń słuchu.

uczniowie szkoły

Krystyna Kordy

10

„Weź oddech w Białymstoku”

uczniowie klas II i III gimnazjum

Małgorzata Gumieniak

Agnieszka Błaszczak

11

„Trzymaj formę”

uczniowie młodszych klas szkoły podstawowej i ich rodzice

Beata Surmacz

Dariusz Mrowińki

Anna Stasiewicz

Małgorzata Gumieniak

 

 

BLIŻEJ SIEBIE DALEJ OD UZALEŻNIEŃ

Jeśli problem uzależnień nie dotyczy Ciebie,to na pewno znasz kogoś, komu nie jest on obcy…

Dlaczego tak trudno być rodzicami nastolatka?

Młodzi ludzie buntują się przeciw dorosłym, a rodzice są pierwszymi dorosłymi, przeciw którym ten bunt jest skierowany.  Dla nastolatków najważniejsza jest grupa rówieśnicza. Bycie w grupie rodzi konieczność dopasowania się do niej, zyskania akceptacji, czasem za wszelką cenę wbrew temu, czego oczekują dorośli. Często młodzi ludzie darzą większym zaufaniem przyjaciół niż rodziców. Dorastające dzieci podlegają wyjątkowej presji – oczekuje się od nich osiągnięć w szkole, ładnej sylwetki, sukcesów.  Coraz mniej chwil pozostaje na rozmowy i wspólne spędzanie czasu.

 Czego potrzebują od nas nasze dzieci?

- poczucia więzi i przynależności do rodziny

- poczucia własnej wartości

- wiarygodności

- sprawiedliwego traktowania

- stanowczości w ważnych sprawach

- poszanowania intymności i dyskrecji

 Dzieci i młodzież najczęściej uzależniają się od :

- komputera, internetu

- komórki

- papierosów

- alkoholu

- narkotyków

- dopalaczy

Uzależniony nastolatek

- unika bliskości i związków

-ma czarno – biały obraz świata

-jest nastawiony na szybką redukcję stresu

-łamie prawo

-ma problem z przestrzeganiem norm i zasad

-przeżywa skrajne emocje

 

Sygnały, które powinny nas niepokoić

Masz prawo sądzić, że z dzieckiem dzieje się coś niedobrego, gdy zauważysz kilka z wymienionych niżej objawów jednocześnie

-  nagłe zmiany nastroju

- spadek zainteresowań ulubionymi zajęciami

- wagary, spadek ocen w szkole

- konflikty z nauczycielami

- napady złości, agresja

- nagła zmiana grona kolegów

- kłamstwa, kradzieże

- nowy styl ubierania

 Gdzie  szukać pomocy?

-Pedagog szkolny, wychowawca, nauczyciel

- Młodzieżowy Ośrodek Terapii i Readaptacji ETAP – Białystok, ul Włókiennicza 7 Tel 85 7445224

- Punkt konsultacyjny MONAR – Białystok, ul. Hallera, tel.85 6516564

- Ogólnopolski Telefon Zaufania0801-199-990

- Ogólnopolski Telefon Zaufania Komendy Głównej Policji 0 800 120 226

- Poradnie Psychologiczno – Pedagogiczne

- Antynarkotykowa Poradnia Internetowa

www.narkomania.org.pl

TUTORING szkolny: rozwojowo- wychowawczy w klasie II A

Tutor – Beata Ewa Wielgat wychowawca klasy II A

W roku szkolnym 2015/2016 pani Wielgat prowadziła pilotażowo tutoringowe zajęcia z 2 uczniów i ich matką.

W pierwszym semestrze na zebraniach rodzice byli zapoznawani z zasadami pracy tutorskiej.

Od lutego 2017 wychowawca II A pracuje z  uczniami i ich rodzicami  metodą tutorialu.

Od września planowane jest objęcie całej klasy II A

W dniu 30.03.2017 Rada Pedagogiczna przyjęła uchwałę wprowadzenia innowacji pedagogicznej. 

Tutoring szkolny - to forma pracy pedagogicznej realizowana w bezpośrednim i indywidualnym kontakcie z uczniem, ze szczególnym uwzględnieniem:

  • godności ucznia i wychowawcy, wypływającej z faktu ich człowieczeństwa;
  • inter- i intra- akcyjności procesu wychowawczego;
  • transgresyjności, czyli nieustannego przekraczania ograniczeń.

Program w zakresie „tutoringu wychowawczego” polega na zmianie systemu opieki szkolnej z tylko grupowego - „wychowawstwa klasowego” na zindywidualizowany – tutorski , skierowany w swoim zadaniu opiekuńczo-wychowawczym i relacjach na każdego ucznia z osobna. Tutor-Wychowawca klasy pracuje indywidualnie z uczniami i ich rodzicami nie zaniedbując relacji uczeń - grupa podopiecznych - klasa.

Do zadań tutora wychowawczego należy:

- ułożenie z uczniem planu pracy na semestr w formie spisanej umowy (kontraktu);

- monitorowanie postępów i sytuacji ucznia w ciągu semestru:

- cotygodniowe (krótkie) spotkanie z uczniem

- tutorial – czyli jedno spotkanie w miesiącu co najmniej 30-40 minutowe (rozmowa tutorska)

- utrzymywanie kontaktu z rodzicami;

- podsumowanie wraz z uczniem wykonania przez ucznia planu pracy na koniec semestru, z zainspirowaniem autorefleksji ucznia;

- prowadzenie dokumentacji tutorskiej;

- sprawozdanie i autorefleksja tutora na koniec semestru;

Nowatorstwo polega wprowadzeniu tutoringu jako dodatkowej metody w pracy wychowawczej z klasą. Oprócz godzin wychowawczych i zebrań z rodzicami prowadzenie:

 - comiesięcznych spotkań z uczniem (i jego rodzicem o ile będzie taka potrzeba wynikająca z tutorialu)

- spotkań raz w semestrze z uczniem i rodzicem podsumowujących osiągnięcia ucznia.

 

Strażnicy uśmiechu program wychowawczo - profilaktyczny realizowany

w Szkole Podstawowej Nr 30 w roku szkolnym 2017/2018w klasie IV 

Założenia i cele programu

-  wspomaganie rozwoju samoświadomości, kształtowanie umiejętności życiowych oraz społeczno-emocjonalnych dzieci i młodzieży.

Wspólne zajęcia prowadzone w atmosferze zabawy pomagają dzieciom:

• osiągnąć emocjonalną stabilizację, • rozwijać zdolności przezwyciężania trudnych     stanów emocjonalnych,
• wyrażać własne zdanie,
• dowiedzieć się czegoś nowego o sobie,
• doskonalić umiejętności porozumiewania się z ludźmi,
• budować zaufanie w stosunku do siebie i innych,
• rozwijać poczucie własnej wartości,
• umacniać i zawiązywać nowe przyjaźnie,
• nauczyć się lepiej rozumieć i szanować siebie i innych.

 

Tematy warsztatów:

Warsztat I: Zapoznanie z programem i metodami pracy.

Warsztat II: Poznajemy siebie- samoświadomość.

Warsztat III: Pokochajmy siebie- własna tożsamość.

Warsztat IV: Idealne miejsce relaksu – technika relaksacji.

Warsztat V: Podróż w czasie.

Warsztat V I: Wyrażanie uczuć.

Warsztat VI I: Przekazywanie uczuć.

Warsztat VIII:  Moja złość-1.

Warsztat IX: moja złość – 2.

Warsztat X: Konstruktywne rozwiązywanie konfliktów.

Warsztat XI: Konflikty pomiędzy dziewczętami a chłopcami- mediacje.

Warsztat XII: Konflikty pomiędzy dziećmi tej samej płci – mediacje.

Warsztat XIII: Konflikty pomiędzy rodzicami a dziećmi- mediacje.

Warsztat XIV: Strach -1.

Warsztat XV: Srach- 2.

Warsztat XVI: Smutek.

Warsztat XVII: Spojrzenie w przyszłość.

Warsztat XVIII: Prawa młodych.

Warsztat XIX: Moje obowiązki.

Warsztat XX:  Gdy dzieci łamią prawa dzieci.

Warsztat XXI: Gdy rodzice łamią prawa dzieci.

Warsztat XXII: Gdy dorośli w szkole łamią prawa dzieci.

Warsztat XXIII: Jesteśmy różni, ale mamy takie same prawa.

Warsztat XXIV: Wartości.

Warsztat XXV: Co możemy zrobić, gdy naruszane są wartości?

Warsztat XXVI: Moja ulubiona historia/ komiks/ bohater filmowy.

Warsztat XXVII: Zazdrość.

Warsztat XXVIII: Miłość.

Warsztat XXIX: Miłość i ja.

Warsztat XXX: Wyrażanie wdzięczności.

Warsztat XXXI: Podsumowanie- podróż przez warsztaty.

Warsztat XXXII: Prezentacja rezultatów programu.

Program “Młodzież na Rozdrożu”

http://mlodzieznarozdrozu.pl/o-nas/program

CrossRoads jest strategią o charakterze edukacyjnym, której celem jest promowanie zdrowego stylu życia i zachęcanie młodych ludzi do unikania zachowań ryzykownych.

Celami programu jest:

ü  przekazywanie młodzieży pozytywnych wartości i przekonań, w oparciu o które są podejmowane dobre decyzje w życiu.

ü  wspieranie tego, czego naucza się w kontekście rodziny,

ü  pomaganie rodzicom i opiekunom w wychowywaniu i ochronie młodzieży od wielu współczesnych niebezpieczeństw, takich jak: HIV/AIDS i choroby przenoszone drogą płciową, ciąże nastolatek, alkoholizm, uzależnienia i ciągle wzrastające zjawisko przemocy wśród młodych ludzi.

ü  Poprzez współpracę rodziców i nauczycieli pielęgnowanie wartości etycznych oraz kształtowanie praktycznych umiejętności życiowych, które pomagają młodzieży w zdrowym rozwoju, w osiąganiu satysfakcjonującego życia i stawania się osobami oddziałującymi na społeczeństwo w pozytywny sposób.

Lekcje dotykają problemu epidemii chorób przenoszonych drogą płciową i wyjątkowego wyzwania współczesności, jakim jest HIV. Nacisk w programie położony jest na zdobywanie umiejętności, które pozwolą oprzeć się presji rówieśniczej, pomogą w odważnym mówieniu “nie” i w rozwijaniu praktycznych sposobów opierania się pokusom. Dyskusje na tematy typu – jak radzić sobie z porażkami, jak znajdować odwagę w dążeniu do sukcesu, jak planować przyszłość – mogą pomóc młodym ludziom w realistycznym i dalekosiężnym spojrzeniu na życie.

Program koncentruje się na tym, co to znaczy być osobą z dobrym charakterem. Pokazuje, jak ważny jest on dla prowadzenia zdrowego stylu życia i nawiązywania satysfakcjonujących relacji z innymi ludźmi.

Program ma charakter interaktywny. Może być także pomocny w stworzeniu w klasie atmosfery zaufania i środowiska przyjaznego rozwojowi dobrego charakteru.

Program składa się z 5 części:

Część I: Relacje

Część II: Charakter

Część III: Seks we właściwej perspektywie

Część IV: Praktyczne umiejętności życiowe

Część V: Podróż w przyszłość

Podanie o przyjęcie

do szkoły ---->pobierz